SHARAD CHIRAG ONLINE

(शरद चिराग) देशको भौतिक विकासले साहित्य र कलाका क्षेत्रमा कस्तो प्रभाव पार्छ भन्नेमा धेरैका विचार फरक हुन सक्लान् ।

हल्यान्डबाट नाटक लिएर नेपाल आएका टिनानिनानी समूहका निर्देशक आरी पिर्टसको विचारमा भने नेपालजस्तो विकासोन्मुख देशमा राजनीतिक विषयवस्तुले नाटकमा प्रशस्त ठाउँ पाउँछन् ।

हल्यान्डमा चाहिँ – हामीकहाँ नाटक भनेको विशुद्ध कला मात्रै हो’, आरी भन्छन्- मनोरञ्जनका लागि गरिने हुनाले हामीले गर्ने नाटकहरू प्राय अमूर्त हुन्छन् र तिनले सामाजिक विषयलाई बेसी छुन्छन् ।’

नेपालको अग्रणी नाट्यसंस्था सर्वनामको निमन्त्रणामा कलाकारहरू लारा स्टाल, आँकी भान इसे, हानेके द म्यान र श्रीमती सुजानसहितको पाँचसदस्यीय टोलीका साथ नेपाल आएका आरीले नेपाली कलाकारहरूका लागि दुईदिने कार्यशाला पनि चलाए ।

नेपाली कलाकारहरू ट्यालेन्ट छन् तर उनीहरूलाई सिक्ने स्कुलको खाँचो पनि छ’, उनले हौसिँदै भने- ँनेपाली नाट्यक्षेत्रबाट आशावादी हुने ठाउँ मैले देखेँ ।’

विश्वका ८० भन्दा बढी देशमा आफ्ना नाटक प्रदर्शन गरेका आरी आर्म्सटडमनजिकको अल्क्मार शहरको थिएटर स्कुल फर युथ -युवाका लागि नाट्य पाठशाला) का निर्देशकका साथै विश्वविद्यालयका नाट्यशिक्षक पनि हुन् । 

१२ वर्षअघि सुजान भान हल्स्टले स्थापना गरेको यो स्कुलले पाँच वर्षेखि २० वर्षम्मका युवाहरूलाई नाट्यशिक्षा दिन्छ । सुजानका अनुसार नेपालको सामाजिक व्यवस्थाअनुसार नाटकले आफ्ना दर्शकलाई कन्भिन्स गराउन सकेको छ ।

नेपाली कलाकारको प्यासन मन पराएकी उनले कलाकारहरूलाई थप तालिमको आवश्यकता भएको पनि बताइन् ।

हामीले सर्वनामसँग सहकार्य गर्न चाहेका छौं’ -सुजानका पति तथा निर्देशक आरीले भने । सर्वनामका निर्देशक अशेष मल्लकी छोरी सम्पदासँग अनलाइन च्याटमा भेटिएर दोस्ती बढेपछि नेपालमा नाटकको क्षेत्रमा केही गर्ने भनेर लागिपरेको टिनानिनानी समूहले अर्को वर्षहल्यान्डमा सर्वनामसँग संयुक्त कार्यक्रम गर्ने सोच बनाएको छ ।

आरी भन्छन्- हाम्रो सहकार्यमा सहयोग गर्न हामीले हाम्रा सरकारलाई दबाब दिन सक्नुपर्छ ।’

 दुई दिनको कार्यशालापछि तीन जना नेपाली र हल्यान्डका तीन जना कलाकार मिलेर देखाएको नाटक याकोभ इन नेपालले दर्शकबाट प्रशंसा पाएपछि हौसिएका सर्वनामका अशेष मल्ल पनि नेपालमा नाट्य स्कुल खोल्न आवश्यक व्यवस्थाको खोजीमा जुटेको बताएका छन् ।

२६ वर्षघि स्थापित सर्वनाम केही समयको निष्त्रियतापछि हालका समयमा सक्रिय हुँदै गएको छ । अशेषलाई पत्याउने हो भने अबका केही वर्षा नेपाली नाटक नेपालभित्र मात्र सीमित हुनेछैन, युरोप र अमेरिकासम्म पनि पुग्नेछ ।